11/9/16

H αλήθεια πίσω από το παραμύθι


Αργά στο δάσος, ο λύκος την κόλλησε στο δέντρο. - Γιατί έχεις μεγάλο στόμα την ρώτησε; - Για να σε φάω καλύτερα, του είπε. Άνοιξε το στόμα του και την υποδέχτηκε ανυπόμονα, καλωσορίζοντας τη γλώσσα της. Η γεύση της τον ξεσήκωσε - γεύση θηλυκή. Τα δάχτυλά της βυθίστηκαν στο τρίχωμα του και τον τράβηξε κοντά της. Τα δόντια τους χτυπούσαν μεταξύ τους σε ένα φιλί φτιαγμένο από μαγεία, όνειρα και φωτιά. Ναι φωτιά. Υπήρχε πολλή φωτιά. Καυτή. Σκέτο παρανάλωμα έγινε μέσα του. Η Κοκκινοσκουφίτσα τον δάγκωσε με ένα πάθος που τον ξάφνιασε. Μια σταγόνα αίμα έσταξε στη γλώσσα της και εκείνη απόλαυσε τη μεταλλική γεύση. Τα δάχτυλά της ταξίδεψαν στην πλάτη του και πίεσαν. Τα νύχια της έγδαραν το δέρμα του. Τόσο ο λύκος όσο και το πνεύμα του ταράχτηκαν από τη μαγεία της. Ηταν ένας λύκος που τον κυβερνούσε το σκοτάδι και η μοναξιά όμως σ εκείνη την ατέρμονη αιωνιότητα, ο λύκος έγινε ηδονή. Ούρλιαξε καθώς οι φλόγες τον τύλιξαν ξανά.