28/11/15

Η Σκιά που παιδεύει



Στέκομαι στο παράθυρο
στην απεραντοσύνη της νύχτας
πλανιέμαι,
γυρεύοντας να βρω εσένα
που πολύ σε λάτρεψα.
Η ψυχή μου σαν πανύψηλη φλόγα σ’ αναζητεί,
όμως η νύχτα με κούρασε κι αποκοιμήθηκα.
Δεν ήσουν εσύ που γύρευα,
μα η σκιά σου, που με παίδευε τόσο πολύ!