3/11/15

Στο περιθώριο


Ακόμη στο περιθώριο, αλλοτριωμένοι απ’ τις ανυπόστατες απαριθμήσεις των ημερών και οι βιασμοί κάθε μέρα να πληθαίνουν στ’ άβουλα κορμιά μας. Κατάφορτοι από αγωνίες κι ένα αβάσταχτο σφυροκόπημα σε τόλμες που έρπουν, σε αντοχές που σταυρώνονται. Κάποιοι μιλούν για άνοιξες που επαναλαμβάνονται, για το αίμα που ανακυκλώνεται, για τους σφυγμούς που μας ανήκουν, για το αναφαίρετο δικαίωμα της αναζήτησης.

Κι όμως εμείς ακόμα αναβάλουμε, κρύβοντας τις πληγές στο πρόσωπο απ’ το χτύπημα των ωρών, ασελγώντας στα πιο τρυφερά μας όνειρα κάτω απ’ το χλεύασμα του ημεροδείκτη. Άγονες εξάρσεις, κάποτε ναρκισσισμοί κι ύστερα… ρέμβασμα απ’ τον εξώστη.