6/10/15

Oι χρυσοί καρποί



Κάθε μέρα άνοιγα διάπλατα το κορμί μου. Έβγαζα χρυσούς καρπούς που τους πρόσφερα απλόχερα. Μάταια περίμενα να ‘ρθει ένα χαμόγελο στα χείλη μου από μια πράξη που θα σήμαινε ότι δεν με φοβάται και μπορεί να έρθει πολύ κοντά μου και να μ’ αγγίξει.

Δεν στράφηκα προς τον ουρανό που τόσα πολλά μπορεί να μου δώσει. Κλείστηκα σ’ ένα δωμάτιο όπου ένιωθα τους μαύρους τοίχους κολλημένους πάνω μου.