4/6/15

Θα μ’ αρνηθείς!



Κάποτε, της έλεγε, θα μ’ αρνηθείς!
το ξέρω!
δεν θ’ αντέξεις να πορεύεσαι στο δρόμο
που εγώ ξεχώρισα
τα χέρια σου είναι τρυφερά
τα πόδια σου αμάθητα

θα μ’ αρνηθείς λοιπόν
ένα βράδυ που θα βρέχει
ή θα τρεμοπαίζουν τ’ άστρα
ή θα χτυπάει  ο βοριάς θυμωμένα
τα παραθυρόφυλλα
και εσύ βαθιά παραδομένη
στον ύπνο σου
δεν θα μπορέσεις ν’ ακούσεις
πως τα πουλιά της νύχτας
τρεις φορές θα κράξουν
τ’ όνομά μου στη στέγη του σπιτιού σου