21/5/15

Λιγότερο δεν θα μπορούσα να σ' αγαπώ



Κι ενώ σε κάθε μέρα ηλιακή
αγνοούσες τις πληγές γελώντας
κι ενώ έσβηνες όλους τους ποιητές
μαζί με τους αλαλαγμούς των στοχασμών τους
κι ενώ ανήδονη
τα φύλλα κάτω αδιάφορα τα πάταγες
τα γλυκοφιλήματα των αστεριών προσπερνώντας
ξέροντας
πόσο πόνο ωραίο για τους ανθρώπους νιώθεις
πόσο ολότελα μόνη περήφανα ξεπήδησες
από ένα κόσμο με φυλακές στο κατακάθι του
πόσο περίσσευμα ψυχής χρειάστηκες σε κείνο το θίασο

Λιγότερο δεν θα μπορούσα να σ' αγαπώ