3/3/13

O ποιητής




Ο ποιητής έχει στα μάτια καθρέφτες που αντανακλούν όλα τα χρώματα του κόσμου. Στο βλέμμα του δεν είναι μυστήριες οι αποστάσεις ανάμεσα στα αστέρια και τις γειτονιές της φτώχειας, με τις σκοτεινές σιλουέτες των αδέσποτων σκυλιών. Τα ρυτιδωμένα του μάτια σαν των μητέρων που έχασαν τους γιους τους στον αγώνα μεταξύ των πατρίδων και ζωγραφισμένη η απελπισία από τους πληγωμένους άνδρες που επιστρέφουν στο σπίτι τους με άδεια και ροζιασμένα χέρια. Το φως των κεριών στο τραπέζι του να τρεμοπαίζει στη λάμψη της ερήμου, και στη σκιά του βλέπει τις γυναίκες των ψαράδων με τα κουρελιασμένα τους ρούχα να τρέχουν κατά μήκος της ακτής προς τη θάλασσα και να βρίζουν την καταιγίδα.

Όλα τα χρώματα, όλες οι μορφές του κόσμου ουρλιάζουν στα μάτια του ποιητή. Το βλέμμα του, φάρος που χτίστηκε πάνω σε ακρωτήρι παίζοντας με την ελπίδα στις καρδιές των ανθρώπων. Τις φωτεινές ημέρες, τις πλημμυρισμένες με ζωή, χάνεται η λάμψη τους στα μάτια του ποιητή που γράφει τα ποιήματα της εξέγερσης... με μελάνι από τον ήλιο και τη νύχτα της αγωνίας. Ο ποιητής γράφει πριν από τους στίχους πλήρως γυμνός και ακάλυπτος.