17/1/13

Tα πάντα ρέει σε μια εικόνα




Ο άντρας σχεδίαζε στην άμμο πορτρέτα ανθρώπων
δάκρυα ζωγράφιζε η γυναίκα
στον παλμό του χρόνου, σε στιγμές ακανθώδεις
εκεί βρέθηκαν γονατιστοί στο σκοτάδι
το φεγγάρι έλαμπε νυσταγμένα
στον ουρανό σαν σταγόνες  φωτός τα αστέρια
ψηλάφισαν τις καρδιές τους
πυροδότησαν τη σιωπή και ζεστάθηκαν

θα είμαι η σάρκα σου της είπε
θέλω τη ζωή σου του ψιθύρισε
εδώ! τώρα έρχεται το τέλος
το τέλος της δύναμης και της αδυναμίας
τώρα ξέρουν πόσο όμορφος είναι ο θάνατος!

δύο άνθρωποι σε ένα κέλυφος
που βρίσκεται κάτω από τον ουρανό τη νύχτα
με συναισθήματα όμορφα πρωτόγνωρα
πέθαναν και γεννήθηκαν μέσα από όνειρα κοινά
ίσως ήταν τυχαίο
ίσως ήταν αγάπη.