16/1/13

Θυσία πύρινη



Σταγόνες θεϊκού οξέως πέφτουν στο δρόμο
αίμα νεκρό τρέχει από τις αρτηρίες
πέρα από τα τείχη της συνείδησης
παρασύρθηκε η μυστική σιωπή
από κύματα αναίμακτα
αφήνοντας ίχνη καπνού
στον καιόμενο μανδύα μου

μακριά
τραγουδούσε η λύπη
ελεγείες του Μίμνερμου
στου φόβου μου τον καθρέφτη
στο κρύο του τάφου κοιμήθηκα
όταν η νύχτα ζωγράφισε σπίθες μαγείας

πέρα ​​από το χρόνο
η κραυγή των νυχτερίδων
ήρθε τις καταιγίδες να ανατρέψει
στην κοινωνία των τειχών
της μετά θάνατον ζωής.