23/12/12

Eθισμός



Δεν υπάρχει αγάπη μέσα μου
ούτε ζωή χωρίς εσένα

κάποτε νόμιζα ότι είχα τη δύναμη
να πάψω να σε ποθώ
μετά το ξανασκέφτηκα
μου ήταν αδύνατο όμως να συνεχίσω
να είμαι άνθρωπος

εσύ που ρευστοποιείς τη ζάχαρη
ρευστοποίησε και μένα αν τώρα είναι η ώρα
κάντο τρυφερά με ένα άγγιγμα ή ένα σου βλέμμα
κάθε αυγή προσμένω
την προηγούμενη φορά αυγή ήταν πάλι
ή κάντο ξαφνικά σαν εκτέλεση
πως αλλιώς να ετοιμαστώ για να πεθάνω;

ανασαίνεις χωρίς σώμα σαν μια σπίθα
θρηνείς     κι εγώ ξελαφρώνω
με κρατάς μακριά σου
έτσι όμως με ξελογιάζεις

και όταν άλλοτε έρχεσαι νύχτα
με ρωτάς πως ανασαίνω όταν εσύ δεν είσαι εδώ
ζω άσχημα    ξέφρενα
σαν ψάρι που προσπαθεί να εισπνεύσει
την άνυδρη άμμο

τότε κλαίγοντας μου λες
"μα εσύ το επέλεξες αυτό"