18/12/12

Άνθρωποι μονάχοι




Το μεγάλο σπίτι με τα πολλά δέντρα.
Πίσω του κοιμάται ένα πράσινο βουνό.
Μαραμένα ροδοπέταλα πεταμένα στην αυλή.
Στο χαλάκι της ξύλινης πόρτας, δεξιά
παρατημένες δυο μαύρες λασπωμένες μπότες εργασίας.
Ο εκκωφαντικός ήχος του κενού αντηχεί στα δωμάτια.
Οι κατσαρίδες ανηφορίζουν στο γκριζωπό τοίχο.
Σκιές πεθαμένων παντού.
Ο ένας ψήνει καφέ στην κουζίνα,
ο άλλος κοιτά το σκουριασμένο φεγγάρι.
Οι υπόλοιποι είναι μαζεμένοι γύρω του.
Εκείνος αμίλητος,
μέσα στο λευκό του πουκάμισο.
Περιμένει ολομόναχος κάτω από τις κραυγές και τις κατάρες
να κοιμηθεί ή να πεθάνει.